Miasto ślepców - Jose Saramago

 Mroczna, wstrząsająca przypowieść o ludzkiej naturze.Pewnego dnia w anonimowym mieście kierowca nagle traci wzrok – widzi tylko białą mgłę. Epidemia „białej ślepoty” rozprzestrzenia się błyskawicznie. Władze izolują zarażonych w opuszczonym szpitalu psychiatrycznym. Wśród nich jest żona okulisty, która jako jedyna zachowuje wzrok i ukrywa to. Zamknięta społeczność szybko pogrąża się w chaosie: brak jedzenia, brud, przemoc, gwałty i tyrania silniejszych. Gdy epidemia ogarnia całe miasto, cywilizacja rozsypuje się jak domek z kart. Saramago pokazuje, jak cienka jest warstwa człowieczeństwa i jak szybko ludzie potrafią stać się bestiami, gdy znikają reguły. To książka, która nie daje spokoju. 

Potężna metafora – ślepota to nie tylko choroba. To obraz tego, jak łatwo tracimy człowieczeństwo, gdy spada na nas kryzys. Uniwersalna i wciąż aktualna.

Styl Saramago w pełnej krasie – długie, płynne zdania, brak imion bohaterów, narrator, który komentuje wszystko z ironią i goryczą. Hipnotyzujące i niepowtarzalne.

Książka, która zostaje w głowie na długo – ciężka, ale mistrzowska. Jedna z tych powieści, po których patrzysz na świat trochę inaczej. Noblista w najlepszej formie.