Sindbad - Gyula Krúdy

 Absolutne arcydzieło węgierskiego modernizmu i jeden z najpiękniejszych cykli opowiadań w literaturze europejskiej XX wieku. Gyula Krúdy – mistrz nastroju, melancholii i sensualnej prozy – stworzył postać Żeglarza Sindbada, ale przeniósł ten mityczny wzorzec w realia Austro-Węgier schyłku XIX i początku XX wieku.

Tytułowy Sindbad nie żegluje jednak po wzburzonych morzach Orientu. Jego podróż jest podróżą przez czas, wspomnienia, prowincjonalne miasteczka, ciche cmentarze, pachnące rosołem gospody i przede wszystkim – przez serca dziesiątek kobiet, które kochał i opuścił. Sindbad jest wiecznym kochankiem, nostalgikiem i melancholijnym duchem przeszłości, który powraca do miejsc swoich dawnych romansów, by sprawdzić, co zostało z dawnych namiętności.

Świat Krúdy’ego to rzeczywistość na granicy snu i jawy, gdzie granica między życiem a śmiercią, teraźniejszością a wspomnieniem ulega całkowitemu zatarciu. Sindbad bywa zarazem żywym człowiekiem, jak i własnym duchem wspomagającym pamięć o świecie, który nieuchronnie odchodzi w przeszłość.

Niezrównany, sensoryczny styl: Proza Krúdy’ego działa na wszystkie zmysły. Opisy zapachów jesiennych liści, szelestu jedwabnych sukien, smaku gorącej zupy, szumu deszczu czy mroźnego powietrza nad Dunajem są napisane z niesamowitą, wręcz poetycką precyzją. To literatura, którą się wręcz „kosztuje”.

Niezwykły klimat nostalgii i schyłku (fin de siècle): Opowiadania są przesiąknięte niepowtarzalną atmosferą Austro-Węgier – świata dorożek, cichych dworków, zwiędłych róż, starych listów miłosnych i powolnego upływu czasu. To idealna lektura dla miłośników nastrojowej prozy w stylu Brunona Schulza czy Josepha Rotha.