Pedro Paramo - Juan Rulfo

 Jedna z najważniejszych i najbardziej niezwykłych powieści w historii literatury XX wieku, uważana za absolutny fundament realizmu magicznego. Meksykański pisarz Juan Rulfo stworzył arcydzieło zaledwie na kilkudziesięciu stronach.

Głównym bohaterem jest Juan Preciado, który wypełniając obietnicę złożoną umierającej matce, wyrusza do jej rodzinnego miasteczka Comala. Ma tam odnaleźć swojego ojca, tytułowego Pedro Páramo – bezwzględnego, potężnego dziedzica i lokalnego kacyka, który przez dekady rządził całą okolicą twardą ręką, niszcząc i podporządkowując sobie wszystkich wokół.

Gdy Juan przybywa na miejsce, zderza się z palącym słońcem, kurzem i przerażającą pustką. Szybko orientuje się, że Comala nie jest zwykłym miasteczkiem. To widmowa przestrzeń, w której zaciera się granica między życiem a śmiercią, a głosami, które słyszy na opustoszałych ulicach i w rozpadających się domach, przemawiają potępione dusze dawnych mieszkańców.

Inspiracja dla Marqueza i fundament realizmu magicznego: Legenda głosi, że Gabriel García Márquez po przeczytaniu Pedro Páramo potrafił cytować całe akapity z pamięci, a książka ta bezpośrednio zainspirowała go do napisania Stu lat samotności. Rulfo stworzył gęsty, hipnotyzujący świat, w którym zjawiska nadprzyrodzone są traktowane z całkowitym, naturalnym spokojem.