Eksplozja w katedrze - Alejo Carpentier

 Arcydzieło literatury latynoamerykańskiej i jedno z najważniejszych dzieł Kuby w XX wieku. W oryginale nosi tytuł El siglo de las luces („Wiek świateł”), co idealnie oddaje jej bezwzględny, filozoficzny charakter.

Akcja rozpoczyna się na przełomie XVIII i XIX wieku w Hawanie, gdzie trójka osieroconych, zamożnych młodych ludzi – rodzeństwo Sofia i Carlos oraz ich kuzyn Esteban – żyje w odizolowanym, bezczasowym świecie własnej wyobraźni. Ich spokój burzy przybycie charyzmatycznego, francuskiego kupca i wolnomularza, Victora Huguesa. Hugues zabiera ich w wir historii: wybucha Rewolucja Francuska, a jej fale docierają na Karaiby. Victor staje się komisarzem Konwentu na Gwadelupie, przynosząc mieszkańcom wyspy wolność, zniesienie niewolnictwa i dumnie brzmiące hasła Oświecenia. Jednak wraz z ideami wolności na statkach przybywa również gilotyna. Marzenie o utopii gwałtownie przeradza się w terror, cynizm i nową formę zniewolenia.

Porywające studium rewolucji i jej wypaczeń: Carpentier w genialny sposób pokazuje, jak piękne, szlachetne idee „Wieku Światła” ulegają zniszczeniu pod wpływem bezwzględnej polityki. Przemiana Victora Huguesa – od ideowego wyzwoliciela do bezwzględnego despoty, który przywraca niewolnictwo, gdy wymaga tego interes państwa – to poruszająca i uniwersalna lekcja historii.

Barokowy, niezwykle zmysłowy styl: Proza Carpentiera jest gęsta, plastyczna i ociekająca detalami. Autor z niesamowitą maestrią zderza ze sobą surowe, chłodne koncepcje europejskiego Oświecenia z bujną, nieokiełznaną, żywiołową naturą Karaibów. Opisy sztormów, egzotycznych krajobrazów, muszli i morskich pianek tworzą hipnotyzujące tło dla dziejowych dramatów.