Dom ciszy - Orhan Pamuk

 Druga powieść w dorobku tureckiego noblisty, napisana jeszcze przed jego największymi hitami, ale już zdradzająca geniusz pisarza. Akcja toczy się w 1980 roku, tuż przed krwawym zamachem stanu w Turcji. W starej, niszczejącej willi w nadmorskim kurorcie Cennethisar mieszka dziewięćdziesięcioletnia, zgorzkniała wdowa Fatma, którą opiekuje się karzeł Recep. Na lato przyjeżdża do niej trójka dorosłych wnuków: zmagający się z alkoholizmem historyk Faruk, lewicowa studentka Nilgün oraz nastoletni, marzący o fortunie w Ameryce Metin.

Dom, zamiast być oazą spokoju, zamienia się w mikrokosmos pękniętego społeczeństwa. W tle narasta brutalny konflikt polityczny między skrajną lewicą a nacjonalistyczną prawicą (reprezentowaną przez bratanka Recepa, Hasana), który nieuchronnie wdziera się w życie rodziny, prowadząc do tragicznego finału.

Klucz do zrozumienia współczesnej Turcji: Choć akcja toczy się w latach 80., książka jest niesamowicie aktualna. Pamuk po mistrzowsku diagnozuje odwieczną schizofrenię swojego kraju: rozdarcie między tradycją a gwałtowną westernizacją, sekularyzmem a religią, a także głęboką polaryzację społeczną, która niszczy ludzkie relacje.