Czarne nenufary - Michel Bussi

 Jeden z najgłośniejszych i najchętniej nagradzanych francuskich kryminałów ostatnich lat (w oryginale Nymphéas noirs). Michel Bussi – mistrz wyrafinowanej intrygi i konstrukcyjnych iluzji – stworzył powieść, która z jednej strony jest klasycznym śledztwem morderstwa, a z drugiej mistrzowską grą z percepcją czytelnika.

Akcja powieści toczy się w urokliwym, malowniczym Giverny – francuskiej wsi, w której żył i tworzył Claude Monet, i która do dziś przyciąga rzesze turystów pragnących zobaczyć słynny ogród i staw z liliami wodnymi. Sielankową atmosferę miasteczka przerywa brutalne morderstwo miejscowego okulisty, Jérôme’a Morvala, pasjonata malarstwa Moneta. Jego ciało zostaje znalezione w strumieniu z raną kłutą w sercu i zmiażdżoną czaszką.

Historia osnuta jest wokół trzech kobiet o różnym wieku mieszkających w Giverny:

Trzynastoletniej Fanette: niezwykle utalentowanej malarsko dziewczynki, która marzy o wyrwaniu się z prowincji;

Trzydziestoletniej Stéphanie: pięknej, tajemniczej nauczycielce z miejscowej szkoły, uwięzionej w nieszczęśliwym małżeństwie;

Osiemdziesięcioletniej staruszce: wiedzącej wszystko o mieszkańcach wioski, ukrytej w swojej wieży niczym czujna sowa obserwatorce, która twierdzi, że z Giverny nigdy nie da się uciec.

Śledztwo prowadzone przez młodego, pewnego siebie komisarza Laurenca Sérénaca i jego doświadczonego partnera Silvio Benavidesa krok po kroku odsłania sekrety miasteczka, łącząc dzisiejszą zbrodnię z niewyjaśnionym zabójstwem dziecka z 1937 roku oraz zaginionym, mitycznym obrazem Moneta przedstawiającym czarne nenufary.

Masterclass konstrukcji i zwrotów akcji: Bussi prowadzi narrację z niezwykłą precyzją. Wszystkie trzy wątki kobiet przeplatają się, tworząc misterny wzór, a finałowy twist fabularny całkowicie wywraca do góry nogami wszystko, co czytelnik wydawał się wiedzieć o bohaterkach i upływie czasu. To jedna z tych książek, po których przeczytaniu natychmiast chce się kartkować pierwsze strony, by zobaczyć, jak autor z nami grał.